இரவு சிநேகம் - கவிதை 99 / Kavithai 99

 

கரு நீலக் கம்பளியில்

சிதறிக்கிடக்கின்றன

நட்சத்திர மல்லிகைகள்…

அதன்

ஒளி நடன அசைவிலோ

மனம் மொட்டவிழ்க்க

இரவு  சிநேகம் கொள்கிறது

பேசா வார்த்தைகளுக்கு நாம் எஜமான்- கவிதை 97

பேசா வார்த்தைகளுக்கு நாம் எஜமான்...!

பேசும் வார்த்தைகளுக்கு

நாம் பொறுப்பு...

பேசா வார்த்தைகளுக்கு

நாம் எஜமான்...

மழலை மொழி / Baby Talk

மழலை மொழி

மாறாத தொனி
அன்பின் மொழி

ஆரவாரம் தனி

அப்பா....கவிதை / Appa..... kavithai

 

அப்பா இல்லையேயென

ஆதங்கமாய் இருக்கிறது

மனம் ஒரு மாயக்காரி / Kavithai

மனம் ஒரு மாயக்காரி

முடியும் என எண்ணும் போல்

முன்னேறுவாள் முடிவு வரை

கத்திரி வெயிலே...!

கத்திரி வெயிலே...!

கண் சுடும் நிலவே...!

அக்னி பிரவாகமே...

அனல் காற்றின் அரவணைப்பே...

பேச்சின் சுவை

கனா கண்டேன்....

வாழ்விதுவே...

கபாலி...!!!

லிங்கா...

தாயற்ற வீடு

அக்காய்க்கு இக்காய் ...

முந்தய பதிவு "கத்தரி" கவிதைக்கு சகோ ஶ்ரீராம் அவர்கள் கீழ் கண்டவாறு  கருத்து எழுதி இருந்தார்கள்

// ஆமாமாமாம்.. ரொம்பவே தாங்க முடியவில்லை.. அப்படியே அடுத்த கவிதையா இப்போ உச்சத்தில் நிற்கிற காய்கறி விலைகளைப் பற்றியும் எடுத்து விடுங்க.//

 ஆகையால் இந்தக் கவிதை + குறள்.....உதித்தது. 

நன்றி சகோ.

கத்திரி

பரிவார முழக்கம் எங்கே...?

கலிகாலம்

உன்னை யாரென்று

மூச்சே நீயாய்

காணல் பனி...!!!

உள் வேள்வி ஒன்று உதிக்கவே

ஓம் நமசிவாய சாயி
ஓம் நமோ நாராயணா சாயி